stable diary. / 001
horse girl to nie etap.
i chyba dobrze.
Są dziewczyny, które po kilku latach zapominają, jak pachnie stajnia po deszczu.
I są takie, które mogą nie siedzieć w siodle przez miesiąc, rok albo kilka lat, ale wystarczy, że zobaczą konia przez okno samochodu i automatycznie odwracają głowę.
Jeśli należysz do tej drugiej grupy — probably you get it.
Bycie horse girl nigdy nie było tylko o jeździe konnej.
To te wszystkie soboty zaczynające się zdecydowanie za wcześnie. Siano znalezione w miejscu, w którym absolutnie nie powinno go być. Zdjęcia konia zajmujące większą część galerii w telefonie. „Wpadnę tylko na chwilę” zamieniające się w trzy godziny w stajni.
I to bardzo konkretne uczucie, kiedy po ciężkim dniu wystarczy wejść między boksy i nagle wszystko robi się trochę prostsze.
stajnia ma własny język.
Dla kogoś z zewnątrz część rzeczy brzmi absurdalnie.
„nie mogę, mam jazdę.”
„potrzebuję jeszcze jednego czapraka.”
„poczekaj, tylko przebiorę konia.”
Dziewczyny ze stajni nie potrzebują tłumaczenia.
To trochę osobny świat. Z własnymi zasadami, inside jokes, rytuałami i znajomościami, które często zaczynają się od prostego:
„na którym koniu dzisiaj jeździsz?”
i nie, nie trzeba z tego wyrastać.
Przez długi czas zainteresowanie końmi było traktowane jak coś, co dziewczynki mają w pewnym momencie zostawić za sobą.
Plakaty z końmi znikają ze ścian. Pojawiają się inne zainteresowania. Zaczyna się szkoła, studia, praca.
Tylko że dla wielu osób konie nigdzie nie znikają.
Zmienia się jedynie sposób, w jaki są obecne.
Możesz przestać zbierać figurki koni, ale nadal wybierać drogę, która prowadzi obok pastwiska. Możesz nie jeździć pięć razy w tygodniu, ale nadal wiedzieć, że powrót do siodła będzie trochę jak powrót do domu.
I właśnie to lubimy najbardziej.
Horse girl nie musi oznaczać konkretnego wieku, poziomu jazdy ani liczby zawodów na koncie.
Może oznaczać po prostu dziewczynę, która wie.
horse girls have always been cool.
Jest też coś, co zaczyna się zmieniać.
Jeździectwo coraz mniej istnieje wyłącznie jako sportowa nisza. Stajenny świat przenika do mody, fotografii, designu i popkultury.
Brązowa skóra. Oversize’owe bluzy. Sprane kolory. Stare fotografie koni. Oficerki noszone poza stajnią. Polo, rugby shirts, hafty, numery zawodników, detale inspirowane sprzętem jeździeckim.
Ale dla nas to nie jest aesthetic wymyślony na Pinterest.
My naprawdę tam jesteśmy.
the girls from the stable.
HORSEGIRL powstało właśnie wokół tego świata.
Nie chcemy tłumaczyć, czym jest bycie koniarą. Chcemy tworzyć miejsce dla dziewczyn, które już to wiedzą — i dla tych, które dopiero zaczynają się w nim zakochiwać.
Trochę stajni. Trochę girlhood. Trochę rzeczy, które rozumie się dopiero po spędzeniu zdecydowanie zbyt wielu godzin przy koniach.
Bo może horse girl rzeczywiście nie jest etapem.
good.
horsegirl.
for the girls from the stable.